Kitty Janssen

Kitty Janssen ging in Haarlem naar de mulo, maar in leren had ze nooit veel zin. Pas toen haar ouders haar na de oorlog naar de nonnen stuurden, begon ze met studeren, omdat ze het daar zo vreselijk vond. Aangezien Janssen absoluut niet in de huishouding wilde helpen, besloot ze naar de toneelschool te gaan.

In 1951 maakte ze haar debuut bij de Nederlandse Comedie in Een engeltje van niets. Toen duidelijk werd dat de blijspelen zouden verdwijnen bij dit toneelgezelschap omdat de subsidie daar niet voor bedoeld was, vertrok Janssen naar het toneelgezelschap Globe. In 1969 ontving ze de Colombina, een toneelprijs voor de beste vrouwelijke bijrol in het stuk Little Murders.

In die periode werd André van den Heuvel haar levensgezel en tevens haar compagnon/tegenspeler in het in 1972 opgerichte Katrijn Theater Producties. Dit was door hen opgericht omdat ze beiden heel graag Edward Albees Who's Afraid of Virginia Woolf op de planken wilden brengen. De rol van Martha in dit stuk betekende voor Janssen de doorbraak. Naast haar opwachting als blijspelactrice werd ze ook geaccepteerd als drama-actrice. Daarnaast speelde ze ook enkele rollen in series op de televisie, zoals in Merijntje Gijzen (1973) en De Zevensprong (1982). Ook speelde ze de rol van Freule Nicolien in het tweede seizoen van Swiebertje (1962/1963).

In 1995 speelde Janssen de rol van Oma Nel in de serie M'n dochter en ik, een comedy met onder anderen Edwin de Vries. Deze serie werd nog vaak herhaald door Comedy Central Family.