Phil Collins

Philip David Charles Collins (geboren op 30 januari 1951) is een Engelse zanger, drummer, songwriter, platenproducent en acteur. Hij was drummer en werd later de leadzanger van de rockband Genesis en had een succesvolle solocarrière, met drie Britse nummer-één singles en zeven Amerikaanse nummer-één singles als soloartiest. In totaal resulteerde zijn werk met Genesis, andere artiesten en solo in meer Amerikaanse top-40 singles dan welke andere artiest dan ook in de jaren tachtig. Zijn meest succesvolle singles uit die periode zijn onder andere "In the Air Tonight", "Against All Odds (Take a Look at Me Now)", "One More Night", "Sussudio", "Another Day in Paradise", "Two Hearts" en "I Wish It Would Rain Down".

Geboren en getogen in West-Londen begon Collins op vijfjarige leeftijd drums te spelen. In dezelfde periode volgde hij een toneelschool, wat hem hielp verschillende rollen als kindacteur te verkrijgen. Zijn eerste grote rol was de Artful Dodger in de West End-productie van de musical Oliver!. Als een begaafd professioneel acteur in zijn vroege tienerjaren richtte hij zich op een muziekcarrière en werd in 1970 drummer van Genesis. In 1975 nam hij de rol van leadzanger over na het vertrek van Peter Gabriel. In de tweede helft van de jaren zeventig, tussen Genesis-albums en tournees door, was Collins drummer van de jazzrockband Brand X. Terwijl hij bleef optreden en opnemen met Genesis, begon Collins in de jaren tachtig aan een succesvolle solocarrière, aanvankelijk geïnspireerd door zijn huwelijksbreuk en liefde voor soulmuziek, en bracht hij de albums Face Value (1981), Hello, I Must Be Going (1982), No Jacket Required (1985) en ... Maar serieus (1989). Collins werd, in de woorden van AllMusic, "een van de meest succesvolle pop- en adult contemporary-zangers van de jaren '80 en daarna". Hij werd bekend om een kenmerkend galm-reverb-drumgeluid op veel van zijn opnames. Hij speelde drums op de liefdadigheidssingle "Do They Know It's Christmas?" uit 1984 en in juli 1985 was hij de enige artiest die optrad bij beide Live Aid-concerten. Hij hervatte zijn acteercarrière en speelde in Miami Vice en speelde vervolgens in de film Buster (1988).

Collins verliet Genesis in 1996 om zich op solowerk te richten; dit omvatte het schrijven van liedjes voor Disney's animatiefilm Tarzan (1999), waarvoor hij de nummers "Two Worlds", "Son of Man", "Strangers Like Me" en "You'll Be in My Heart" schreef en uitvoerde, waarvan het laatste hem de Academy Award voor Beste Originele Lied opleverde. Hij sloot zich in 2007 weer aan bij Genesis voor hun Turn It On Again-tour. Na vijf jaar met pensioen om zich op zijn gezinsleven te richten, bracht Collins in 2016 zijn memoires uit en leidde hij de Not Dead Yet Tour van 2017 tot 2019. Daarna sloot hij zich in 2020 weer aan bij Genesis voor een tweede en laatste reünietour, die liep van 2021 tot 2022. ...